Full Contact

Formuła walki ciągłej rozgrywana w ringu. Tutaj nie trzeba już kontrolować siły ciosu, wręcz przeciwnie. Znokautowanie przeciwnka oznacza wygraną przed czasem, siła ciosu jest więc tutaj w cenie a walki bywają bardzo brutalne. W ringu zawodnicy często walczą w półdystansie. Full-contact to ciężka i wymagająca formuła.

Semi Contact

Formuła walki przerywanej rozgrywana na planszy. Oznacza to, że po każdej akcji sędzia zatrzymuje akcję i przyznawane są punkty: 1 pkt za cios ręką, 1 pkt za kopnięcie w obszar tułowia, 2 pkt za kopnięcie w głowę, +1 pkt za kopnięcie z wyskoku. Punkty przyznaje trzech sędziów - dwóch musi być zgodnych, żeby punkt został uznany. Punktowane są także ciosy i kopnięcia w tył głowy! Przewaga 10 punktów osiągnięta na dowolnym etapie walki oznacza zakończenie walki i wygraną przez tzw. przewagę techniczną (popularnie zwaną czasówką). O ile nie dojdzie do czasówki, rozgrywa się zwykle dwie lub trzy dwuminutowe rundy.

W semi-contact najważniejsze są szybkość, refleks i taktyka walki. Pojedynki semi-contact bywają bardzo widowiskowe, zwłaszcza, że punktację zna się na bieżąco. Techniki semi-contact różnią się od technik wykorzystywanych w innych formułach, dlatego semi wymaga specjalnego treningu.

Light Contact

Formuła walki ciągłej rozgrywana na planszy. Inaczej niż w semi, walka nie jest wstrzymywana po każdej akcji. Najczęściej rozgrywa się dwu- lub trzyrundowe pojedynki (runda trwa dwie minuty, przerwa minutę). W light-contact zabronione jest zadawanie zbyt mocnych ciosów, które mogłyby znokautować przeciwnika. Znokautowanie przeciwnika może zakończyć się dyskwalifikacją. W light-contact bardziej niż siła, liczą się technika i taktyka walki. Werdykt sędziowski ogłaszany jest po zakończeniu walki na podstawie punktacji przyznanej przez trzech sędziów (wynik 3:0 oznacza jednogłośną decyzję, 2:1 to decyzja niejednogłośna). Warto dodać, że na naszym rodzimym podwórku light-contact nie jest wcale formułą lekką a przepis o kontrolowanej sile ciosu nie jest zbyt surowo przestrzegany.

Low Kick

Formuła walki ciągłej rozgrywana w ringu. Od full-contactu różni się tym, że można zadawać kopnięcia w uda (stąd nazwa). Wymaga to szczególnego treningu adaptacyjnego. Walcząc w low-kick trzeba mieć także większą podzielność uwagi ze względu na więcej obszarów do trafienia.